یکی زیبایی منظره را می بیند

 دیگری کثیفی پنجره را،

این ما هستیم که انتخاب می کنیم

 چه چیزی را ببینیم

و به چه چیز بیندیشیم

 

 
چه کسی می داند .....

که تو در پیله ی تنهایی خود تنهایی.....


چه کسی می داند.....

که تو در حسرت یک روزنه در فردایی....


پیله ات را بگشا ...

تو   به اندازه ی پروانه شدن ....

زیبایی.....