![]()
![]()
![]()
یکی زیبایی منظره را می بیند
دیگری کثیفی پنجره را،
این ما هستیم که انتخاب می کنیم
چه چیزی را ببینیم
و به چه چیز بیندیشیم

چه کسی می داند .....
که تو در پیله ی تنهایی خود تنهایی.....
چه کسی می داند.....
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی....
پیله ات را بگشا ...
تو به اندازه ی پروانه شدن ....
زیبایی.....
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم اسفند ۱۳۸۸ ساعت 12:16 توسط shiva
|